Oi u poli cheremshyna, z neyi cvit pryupav

Oi u poli cheremshyna, z neyi cvit pryupav,
Marsheruyut zovnyaryky, bo yim marsher prypav.
Hei, hei, bo yim marsher prypav.

Marsheruyut zovnyaryky z kinmy i z volamy,
A moloda divchynonka vmyvayetsya slozamy.
Hei, hei, vmyvayetsya slozamy.

– Chomu mene, moya mamo, rano ne zbudyla,
Oi yak taya kompaniya z sela vyhodyla?
Hei, hei, z sela vyhodyla.

– Tomu ya tya, moya donyu, rano ne zbudyla,
Oi shcho by ty za zovnyarom tyazko ne tuzyla.
Hei, hei, tyazko ne tuzyla.

– Oi tuzu ya, moya mamo, yak zozulenka tuzu,
Bo ya svoho mylenkoho, oi, zabuty ne mozu.
Hei, hei, zabuty ne mozu.

– Podyvysya, moya donyu, u horishnyu kvartyru,
Spuskayutsya zovnyaryky z hory na dolynu.
Hei, hei, z hory na dolynu.

Proyihaly zovnyaryky lyshe pivtory myli,
A vze moyu divchynonku naryadyly na stoli.
Hei, hei, naryadyly na stoli.

Plache otec, plache maty, plache usya rodyna,
Oi shcho pishla marno z svita molodaya divchyna.
Hei, hei, molodaya divchyna.