A de nashe Kupailo stoyalo

A de nashe Kupailo stoyalo,
To tam misyac i soneiko siyalo.

To tam yasne soneiko siyaye,
Tam Mykola konychenka sidlaye.

Tam Mykola konyka sidlaye,
Do divchyny poyihaty dumaye.

Oi pryyihav vin pid novi vorota:
– Vyidy, vyidy, divchynonko moloda.

Oi ne vyishla divchyna, lysh maty,
Ta stav yiyi tak Mykola pytaty:

– Chy ye moya divchyna udoma,
Oi chy vona, molodenka, zdorova?

Choho vona tak horda i pyshna,
Choho vona do Kupaila ne vyishla?

Rusu kosu zvechora chesala,
Opivnochi cherevychky vzuvala.

Na rozsvitti lychenko vmyvala,
Tomu na Kupaili ne buvala.