– De ty hodyv, nash chornyi barane?
– Do mlyna, do mlyna, dobryi chabane.
– Shcho ty robyv tam, chornyi barane?
– Molov pshenychenku, dobryi chabane.
– A shcho ty yiv tam, chornyi barane?
– Vivsyanyi oshchypok, dobryi chabane.
– A shcho ty pyv tam, chornyi barane?
– Horivku-percivku, dobryi chabane.
– A de ty spav tam, chornyi barane?
– V stodoli na sini, dobryi chabane.
– Chym tebe hnaly, chornyi barane?
– Prutom-herlyhoyu, dobryi chabane.
– A yak ty plakav, chornyi barane?
– Me-ke-me, me-ke-me, dobryi chabane.
– Kudy vtikav ty, chornyi barane?
– Do divky-divchyny, dobryi chabane.
Vsi berutsya za ruky, idut po kolu i spivayut. V seredyni kola "chornyi baran" u kozusi, vovnoyu navyvorit, iljustruye kumednymy ruhamy i holosom tekst hayivky. Vykonuyuchy ostannii kuplet, "baran" bizyt do odniyeyi iz divchat. Pislya coho hra pochynayetsya spochatku, ale "barana" vybyrayut inshoho.