Bez movy

Vyryvayus z obiimiv hirskoyi vody
Zatyrayuchy zrady ljudskoyi slidy
Vsi zemni tayemnyci vidomi meni
Kriz roky b’yusya dzerelom ta usta nimi

Pryspiv:
I ya mov materi ruka
Obtikayu kamin
Cvilo serce kozaka
Koly klykav vin divcha zamiz

Ta nastupnoho dnya vin pryishov syudy znov
Moyi vody burlyat, mov yunackaya krov
Vze ne tuyu divchynu pryviv do strumka
Ti z slova... llyetsya z ioho ust ta z brehnya p’yanka

Pryspiv:
I ya obicyayu vam! Ne skazu nikomu!
Choch led strymuyu slova
Ta, na zal, ne znayu ya movy...

Rvus z berehiv, proshu vitriv –
Skazit vy yii, shcho z vin hotiv
Chom ty stoyish! Chom ne bizysh, aaa!
Zavtra pryide z nym druha!

Pryspiv:
I ya obicyayu vam! Ne skazu nikomu!
Choch led strymuyu slova
Ta, na zal, ne znayu ya movy...