Des ya mayu zenu v Europe

Des ya mayu zenu v Europe,
Nych ne robyt, lem bandurky kople.
Kople, kople, hryadky vykopuye,
A od muza novynu ne chuye.

Yak od muza novynu uchuyesh,
Vshytko sobi do poryadku pryved,
Sama sidai na vorona konya,
Pod id do mi, mlada zeno moya.

Pryishla ona do Hamburku vnochi,
Zaplakaly yeyi chorni ochi.
– At, Boze mui, mushu sa staraty,
Yak mav totu vodu preplavaty.

A yak ona vodu preplavala,
Ta i vna sa o muza duznala:
– Des ya mayu muza v Ameryci,
Shcho vun robyt v zeliznui fabryci.

A yak ona do fabryky pryshla,
Uze ioho zyvoho ne nashla,
Lem totu krov, shcho sya z noho llyala,
Horko ona nad nov zaplakala:

– Vy, unhare, proshu vas pro Boha,
Povizte mi, de mui muz iskonav?
– A un skonav na toi syvui skali,
Zabyly ’ho huncuty madyary.

– Vy, madyary, shcho-ste narobyly,
Ze vy moho muza uz zabyly?
Ne zrobyv vam nych takoi planoho,
Prervaly-ste uz veru, svit ioho.

– Ked ne zrobyv, shcho tobi do toho,
Ne vvydysh ’ho uz vece zyvoho.
Na hrobi mu chorna ruza roste,
Yak uvydysh, zaplachesh zalostni.