Tam v zelenim hayu, tam ptashky spivayut

Tam v zelenim hayu, tam ptashky spivayut,
Molodenki hlopci do Prus vyyizdzayut.

Yidut vony, yidut, ale nenapevno,
Hospod z neba znaye, cy si yuz povernut.

Pishly do stanciyi bileta uzyaty,
Zhadav i o rodyni, zachav zaluvaty.

Pryyihaly do Prus, vzyav yih taljuvaty,
Dav yeho pid zemlju vuhlye shankruvaty.

Nad nym ryshtovanye zachalo trishchaty,
Vin stav, zadumavsy, shcho bude diyaty.

Nad nym ryshtovanye tak strashno strishchalo,
Az kavalok vuhlya na holovu vpalo.

Pryletiv konduktor, duze zazuryvsy,
Shcho bidnyi hlopchyna v Prusiyi dorobyvsy.

Ziishlysya vsi hlopci, zachaly plakaty:
– Treba do matinky telihrafuvaty!

Ide votec-maty, vzyalysya pytaty:
– De mii syn podivsya, shcho ’ho ne vydaty?

– Ciho, votec-maty, ciho, ne zurysy:
Try doby mynulo, yak tvii syn zabyvsy!

Try popy hovalo, try dyaky spivalo,
Shtyry kari koni v sumnyi krok stupalo.

Shtyry vubotyri na vivat strilyaly,
Tvoyu dytynonku v paradi hovaly,

Pohovaly yeho v hlyboku dolynu,
Na nim vysypaly vysoku mohylu.

Tam na tii mohyli chornyi voron kryache,
Tam des votec-maty za dytynov plache.

Plache votec-maty, plache vsya rodyna:
– Boze z ty nash, Boze, de nasha dytyna?

Plache votec-maty, plache i sestronka:
– Boze z ty mui, Boze, nema yuz bratonka!