Po Kanadi hodzu ta i dumku dumayu

Po Kanadi hodzu ta i dumku dumayu –
Zletiv by-m do krayu, ta krylyi ne mayu.
Pustyv by-m si v more, ta ne vmiyu plysty,
Rad by-m vidsylaty hoc do rodyny lysty.
Pysav by ya lysty, tak paperu ne mayu,
Ponis by-m na poshtu, tak hroshei ne mayu.
A hoc hroshi mayu, to dorohy ne znayu,
Chodzu ta blukayu, shcho ya v chuzim krayu.
Choc znaidu dorohu, tak ne znaidu movy:
Hore moye, hore v ti[i] kanadski[i] nevoli!
A p’yatdesyatyi rik zachav nastupaty,
Stalysya v Kanadi pany buntuvaty,
Zachaly ahenty hrishmy pidkuplyaty,
ia vzyaly ahenty shche i lysty pysaty.
Vzyaly na Vkrayinu do ljudei posylaty,
Stalysya v Halychu ljudy buntuvaty,
Marne svoyi hrunta zachaly prodavaty,
Svoyu ridnu zemlju vzyaly pokydaty.
A muzi z zonamy vzyalysya rozluchaty,
Svoyi dribni dity vzyaly pokydaty,
A z svoiov rodynov vzyalysya rozstavaty,
U kanadski dorohy vzyalysya vybyraty.
– Nasha rodynonka, my vas pokydayem,
Yak nam bude dobre, my za vas spam’yatayem.
Nasha rodynonko, rozstayem si z vamy,
Yak nam bude dobre, pryshlemo za vamy.
Nasha rodynonko, buvaite zdorovi!
My sya vybyrayem i v kanadski dorohy!
Na to bidna vdova nichoho ne zvazala,
Svoyu ridnu zemlju shche i zamarne prodala,
Svoyi ridni dity v Kanadu zabrala.
A prodala zemlju, shche i ridnenku hatu,
Yeyi dity plachut: "A ne daite nas, tatu!"
Yidut do Kanady – cerkva pry dorozi,
Yeyi dity plachut: "Shche i, mamcyu, do Bozi!"
Yidut do Kanady – tam mohyla pochata,
Yeyi dity plachut: "Shche i, mamcyu, do tata!"
Pryishly na mohylu, razom povklyakaly
I za svoho tata dity pam’yataly.
Po Kanadi hodzu, tak myli rahuyu,
De mnye nich zahopyt, tam perenochuyu.
Po Kanadi hodzu, sumnyi ya zavsidy:
Simsot kilometriv i susid vid susidy!
Vidkoly pryyihav tam do toyi Kanady,
Smutnyi-neveselyi i ani v sercyu porady.
Yekby-s znala, mamcyu, yaka v Kanadi bida:
Yak i obachu ptaha, kazu, shcho susida!
Kanado, Kanado, yaka ty zradlyva,
Ne odnoho muza z zonov rozluchyla.
Rozluchyla muza, shche i dribnenki dity, –
Hore meni, hore u ti[i] Kanadi sydity!
Kanado, Kanado, a i ty, Manitoba,
U tobi narid bludyt, yak pusta hudoba!
Vennipehu-misto, shche i slizmy zalyato:
Mayut ljudy sumni Velykodni svyata!
Dzvonyat na banhofi – tak dzvinochok tonenko,
Sumuyut do Boha tak ljudy sumnenko.
A v nas na Velykden yak mak procvitaye,
A v tiyi Kanadi snizok prolitaye.
ia u tiyi Kanadi zozulky ne chuty –
My za svoyi krayi ne mozem zabuty!
ia v nas na Velykden po cerkvah dzvony dzvonyat,
A bidnyh v Kanadi do roboty honyat.
Nam pany kazaly: "Votci pidut z vamy",
A my sya lyshyly, yak dity bez mamy.
V dampshyfu sidayu, shche i tyazenko zdyhayu, –
Yak si burya zviye, narod potopaye!
Maty vpovidaye: "Pomerla my dytyna!"’
Ahent povidaye: "Ya ty ne rodyna!"
Zavirte my, ljudy, pravdu vpovidayu,
Yak my ne viryte, shche na Boha sya zdayu!
A dai ze nam, Boze, shche i u myri prozyty,
Nashu Halychynu ia vo viky slavyty!