Bidnyi cholovik, bidnyi, ta ne maye zvidky zyty

Bidnyi cholovik, bidnyi, ta ne maye zvidky zyty,
Prodav svoye imushchestvo ta i pishov sluzyty.

Prodav svoye imushchestvo i usi svoyi sklady,
Prodav svoyi usi sklady – yide do Kanady.

Oi yide vin do Kanady ta i stupni rahuye,
De ’ho nichka zahopyt, tam perenochuye.

Yak pryyihav do Kanady, stav vin, rozdyvyvsya:
– Bidna z moya holovonka, v chuzyi krai zabyvsya!

Na dobranich usim na nich, a vy, hlopci, chuite:
– Vy, pohani, idit dodomu, a faini – nochuite.

Vy, pohani, idit dodomu ta lyahaite spaty,
A faini lyshaitesya – shchos budu kazaty.

Oi mayu ya mylenkoho ta za bushynoyu,
Oi chuyu ya cherez ljudy, shcho tuze za mnoyu.

Oi banuye, ta i banuye, ta i perekazuye:
– Nehai tvoye bile lychko nihto ne cyuljuye.

– Nihto z ioho ne cyuljuye, tilko tvii tovarysh,
Kazav ze ty, mii mylenkyi, shcho sya ne zabavysh.

Pishov ze mii mylenkyi v vivtorok, v vivtorok,
Zdaye my sya, mii mylenkyi, shcho vze nedil sorok.

– Oi ne sorok, moya myla, ne sorok, ne sorok,
Tilky bude dvi nedili v vivtorok, v vivtorok.

Oi, yakby ty, zinko, znala, shcho v Kanadi bida,
Ty by meni peredala horobchykom hliba.

Oi, yakby ty, zinko, znala, shcho v Kanadi hore,
Ty by meni peredala synychkoyu soly.

Synychkoyu soly, zozulkoyu vody –
Az tohdy b ty, zinko, znala, shcho v Kanadi hore.

Oi Kanado, Kanadochko, yaka z ty zradlyva,
Ne odnu ty divchynonku z mylym rozluchyla.