Komu, mamus, komu

Komu, mamus, komu koshulenku shyyesh?
Tobi, synu, tobi, bo na voinu ydesh.

Oi synu mii, synu, vernysya dodomu,
Nai ya ty zacheshu holovonku tvoyu.

Ne budesh ty, matus, ne budesh ty znala,
De sya moya krovcya bude rozlyvala.

Yak ya mashiruvav, otec na mya volav:
Vernysya, mii synu, bo ya tya vyhovav!

Voyachku, voyachku, v syvim kalapochku,
Na koho zohablyash svoyu frayirochku?

Yde doidzyk, yde, yde doidz dribnenkyi,
Plachut moyi ochka za tobom, mylenkyi.

Ne plach, myla, ne plach, plach ty ne pomoze,
Choc by-s dushu dala, z voiska ne vymozesh.

Lyubylysya dvoye, yak holubiv para,
Musyatsya rozyity, yak ta chorna hmara.

Chmara sya rozyide i doidzu ne bude,
Z nashoho ljublinya nyhda nych ne bude.