Kalynka, kalynka

Kalynka, kalynka, verhom chervonenka,
Za dobrym shuhaiom zena molodenka.

Siyesya, siyesya tatarka po lisi,
Siyesya leliya dlya moho frayira.

Tam na hori studnya i vidro, i vidro,
A moho myloho nizvidky ne vydno.

Ishov mii mylenkyi, any sya ne vydno,
Lem mu za drozenku bilyh nizok slidno.

Verbuyut, verbuyut huzare na konya,
I ya sya zverbuyu, frayirechko moya.

Chlopec ya sy, hlopec, hoduvav mya otec,
Hoduvala matka, cisar do ostatka.