Ya ne kohayu tebe

Kozen raz ya ne pytayu, –
Navishcho ty pryhodysh do lizka?
I same zaraz ne pytayu, –
Navishcho ty zryvayesh mii dah?

A vchora buv mii spiv,
Ya matamy pokryv svoyu dumku
Nalezno ya perekrutyv
Kozen raz ya nakopychuyu zlobu.
Yakby ne tvoya vroda...

Navishcho ty pryhodysh,
Navishcho ty hovorysh
Pro svoyi zabubony?!
Movchy!
Ty rozumiyesh yak meni vazko?
Ce ne ostannya nich!

Tak, moya dumka ne spohanyt cyu pisnyu,
Ale ya skazu znovu tobi –
Tvoyu zlobu, tvoyu turbotu
Ne potrebuyu, ni!

Ne pytayu, –
Navishcho ty pryhodysh do lizka?
Ty pryhodysh, ty pryhodysh...

Ya ne pytayu, –
Navishcho ty pryhodysh do lizka?
Ya potrebuyu nich, distayesh mene.
Vze ne mozu ni spaty,
Ni z bohamy rozmovlyaty
I tut i tam ya vidchuvayu tebe.

Ya nakopychuyu zlobu
Tvoyu turbotu ne potrebuyu!
Distayesh mene!
Ya zakryvayu tvii rotyk,
Kicya, znaesh, yak hochu
Zhvaltuvaty tvoye tilo
Ne kohayu tebe!

Pryspiv:
Ya ne kohayu tebe!

Koly vidkryyesh svoye oblychchya,
Tak ya ne pobachu strah, ya ne vidchuyu zal.
Yakby ya mih do tebe torknutys
Ne ostannii raz, ne ostannya nich.
Prykro ne ... odrazu,
Ne zrobyv tobi obrazu
Ne zrobyv, zarazo!
Ya zakryvayu tvii rotyk,
Kicya, znaesh, yak hochu
Zhvaltuvaty tvoye tilo
Ne kohayu tebe!