Mriinyk

Odne i tez, the same, te same, vse odno,
Zyvesh yak personaz z nimoho kino,
Nihto ne chuye, tilky dyvlyatsya, yak cikavo,
Chy vin u zmozi napysaty shche hlavy.

Pracyui, roby, skilky ye, use bery,
Nema kohannya, proponuyut v kredyt,
Ne zabuvai, sady dereva, budui dim,
De naroby ditei ne vazlyvo z kym.

Cya istyna prosta,
Yakshcho ty shche ne znav,
Yak tobi ne zal, ty lyshe detal,
Hvyntyk, hvyntyk, hvyntyk,
Pam’yatai ce, mriinyk.

Zyttya fatalne, a chastishe infernalne,
Use zarady vanny, spalni ta yidalni,
Banalne isnuvannya zhidno tupyh pravyl,
Yaki prydumav htos ta usim vparyv.

Tudy ne mozna, zaboroneno, ne liz,
Zakryti dveri bilya tebe skriz,
Ty personaz z kino nimoho, toz zakryi rota,
Vse ce ne tvoya turbota.