Vze ne tut

Utopayuchy u zoryah, stane kryhoyu buttya,
Tilky temni vody nochi ne piznayut zabuttya.
Chas myne, a z nym yak zavzdy vse, shcho bulo poruch tut,
Piide krokom yak soldaty, yak na sonci litom rtut!

My u inshyi paraleli hru shalenu rozpochnemo,
Bez obov’yazkiv i pravyl stvoremo svoyu bohemu.
Zapodiyaty nam shkody nemozlyvo bude bilshe,
A v brudni vody – hai pirnaye htos inshyi!

Na terenah coho svitu pobuduyemo teatr
I pochnemo vse z pochatku, ne unykayuchy piaru.
Zillya dlya spokusy yak obryad yednannya dush
I rozum nash vze ne tut!

Pryspiv:
Vze ne tut! (3)
My vze tam! (3)

Nablyzayuchys do svitla – vmyt zvilnyayutsya dumky
A v poloni svoho tila ne znaity nam ci shlyahy
I krokuyut nashi tini v sutinkovyi, tyhyi chas
Ne unyknuty padinnya, pidnimayuchys do nas.

My u inshyi paraleli hru shalenu rozpochnemo,
Bez obov’yazkiv i pravyl stvoremo svoyu bohemu.
Zapodiyaty nam shkody nemozlyvo bude bilshe,
A v brudni vody – hai pirnaye vze htos inshyi!

Na terenah coho svitu pobuduyemo teatr
I pochnemo vse z pochatku, ne unykayuchy piaru.
Zillya dlya spokusy yak obryad yednannya dush
I rozum nash vze ne tut!

Pryspiv