Dytyno

Syntetychni travy prorostayut,
Paperovi kvity ne znykayut,
Zapashne povitrya
Mertvyh pokolin.

Ty ne plach, dytyno,
Sonce shche zyve,
Namaljui kartynu,
De vono vstaye.

Krok za krokom v stupni b’ye zalizo,
Sklyani vidblysky staly rosoyu,
Shcho z my zalyshyly
Dityam v pokolinnya...

Ty ne plach, dytyno,
Sonce shche zyve,
Namaljui kartynu,
De vono vstaye.