V obiimah splyachoho soncya

Znaidy, blahayu, znaidy,
Za myt vono rozib’yetsya.
Ruky do krovi znovu
Ulamkamy moho sercya.
Krady u zymy, vkrady,
Vpusty mene za hmary,
Tam nazavzdy
Bil – ce prymary.

Mynuli dni vsi zabuvayu,
Zhadky sumni ne zalyshayut.
Tilky zirky pro shchos hovoryat,
Lysh bachu tin splyachoho soncya.

De hovayeshsya ty,
Moya nich tryvaye.
Ya tak hochu znaity
Svoyu tin, shukayu ya.
De hovayeshsya ty,
Mene nich trymaye.
Namahayus znaity,
De ty, de ty?

Ty posmihnys, ya vse zdolayu,
I ne movchy, ya vse zhadayu.
Serce ptahom vslid za svitlom,
Rozdyahayus pered vitrom.
Sonce moye, teper, yak nikoly
Potribna meni poryad zi mnoyu.
Tilky zirky pro shchos hovoryat,
Ranok pryide v moyi bazannya.