Do ljudei

I
Lyudy, raptom zupynitsya!
Chuyete, yak tysha rozmovlya
Z nashymy sercyamy v obolonci
Bolju ta hirkoho kayattya
Zazyrnit Vy pam’yati u vichi,
Yak u dzerkalo svoyii dushi
Zrozumiite, my nihto nevichni
Toz ne haimo chasu v vorozbi.

Ozernitsya Vy navkolo sebe
Ta zbahnete, yak splyvaye chas
Zrozumiite my ne poloneni
Dolya ne vyrishuye za nas

Pryspiv: (2)
Tak rozberemos z trudnoshchamy vraz!
Ta podolaimo vse shcho neharazd!
Tak pokohaimo radosti zyttya
Ta podarunky nashoho buttya!

II
Stante na hvylynu inshi
Shchob zbahnuty radist vidchuttya
Sonyachnoho svitla i povitrya
Shcho dayut nam syly do zyttya
Namaljuite u svoyii uyavi
Kolorovu smuhu do mety
Pam’yataite – vira i bazannya
Dopomoze vse peremohty!

Pidiimit Vy holovu do neba
Shchob torknutys pohlyadom zirok
Zrozumiite – shlyah do peremohy
Bude vze skorocheno na krok

Pryspiv (3)