Ne mayemo chasu

Pozovkle lystya neodminno pomyraye pid nohamy,
Chomus vesna pokynula dushevni nashi hramy.
Ty kriz kolesa temryavy veselku spohlyadayesh,
Ta spokusyvshys raz – nazad navryad chy povertayesh.
Mynayesh radist, pochuttya, turbotu,
Poklavshy zertvoyu na terezy buttya
Ta inshym, znachno vazchym vazelem, kupuyesh nasolodu.
Shcho v riznyh formah dushu spokushayuchy,
Nevpynno, krok za krokom, klepsydru tvoho chasu u tebe vidiima.
Ty dyvyshsya na svit kriz rozevi okulyary
Dvi nespivstavni rechi – narkotyky i ya!
Ta pam’yatai, yunache – laif ce ta shche drama!
Problema VIL ta SNIDU ce yak suma i tyurma,
Ty bachysh bil, strazdannya i blahannya,
Zakamenilim pohlyadom mynayesh ci zyttya
Zi mnoyu vse harazd, vse inshe baiduze ta zhodom
Ne mayu chasu, vybach, ya zyvu svoye zyttya!

Pryspiv:
Ne mayemo chasu
Ne mayemo chasu my
Zminyty svoye zyttya
Skilky ljudei pishlo z zyttya
I yih ne znaity
Ne mayemo chasu my

Nemaye chasu, vybach
Nemaye chasu u zytti
Tak mynayut hodyny
Mynayut, nashi roky
Pryvit druze, shcho ty rozpovisy meni
Obmal chasu, i ioho vze ne znaity...
Tak v zahali, tak vono zavzdy i ye
Nemaye kysnyu, i tilky serce moye stysle!
Styslym zyttyam bez dumok i nadiyi
Bez syly ljudei, i v hospoda viry
Chodimo do vesny, hodimo do mriyi
Chochetsya ochi pidnyaty, i poletity
Do neba tudy i miz hmar u pered
Kryla b rozkryv ale zv’yazani.
Ne mayemo chasu, chasu na zyttya
Chasu na ljubov, ne bude vorottya
Pala sloza, proholodnyi shum lystya
My ne mayemo chasu, moye serce, moye serce stysle!

Pryspiv