Stradalnaya maty

Stradalnaya maty pid hrestom stoyala,
Plakala, rydala, v slozah promovlyala:
Oi synu, synu, za yaku provynu
Perenosysh muky, tyazkuyu hodynu
Na hresti?!

Ya z tebe kupala hirkymy slozamy,
Ya z tebe hovala pomiz vorohamy,
A nyni plachu, bo tebe ya trachu,
Bo tebe, mii synu, skoro ne pobachu,
Synu mii.

Ty z moya nadiya, ty mii svite yasnyi,
Hasnesh duze shvydko, v’yanesh bezuchasno.
A hto zi mnoyu bude, syrotoyu?!
Shchas odna ya v sviti, yak bylyna stoyu
Pid hrestom.

Ty vyed obicyavsya vsih ljudei spasaty,
I za ce dizdavsya bezvynno vmyraty
Za rid lukavyi, zlobnyi i nepravyi,
Shcho zpovnyv na tobi svii zasud krovavyi
Na hresti.