Visoka mohyla, z' vitrom' hovoryla

Visoka mohyla, z' vitrom' hovoryla,
Yakbi mene kto roz'orav' zyto bim' zrodyla.

Naishla sya divchyna, z' chornimy ochyma,
Roz'orala mohylochku she i zavolochyla.

Hei na hori zyto, na dolyni zyto,
Hei tam' v' poly, krai dorohy, tam' zovnyara vbyto.

Vbyto eho vbyto, zatyahneno v' zyto,
Chervonoyu kytaikoyu bile lychko vkryto.

Pryhodyla divchyna, z' chornimy ochyma,
Podoimyla kytaechku ta i zaholosyla.

Ustan zovnir', ustan zovnir' molodenkii,
Chodyt' bludyt' po dobrovi tvoi kon voronenkii.

Ta nai ze on' hodyt', ta nai ze on' bludyt',
Priide taka hodynochka, sho on' mene zbudyt'.

Ta nai ze on' hodyt', ta nai on' pasetsya,
Prostrilena holovochka vze ne podoimetsya.