Na proshchannya muzi

Dyvno, yak uraz zminylos vse navkolo nas
Z cherhovym ziznannyam na asfalti novyi napys
Ty pishla vid mene same v toi nepevnyi chas
V chas, koly z toboyu ya hotovyi buv zostatys

Pryspiv:
Ne klyany i ne rydai
I ne zradzui ani sobi, ani inshym
Ya v svoyim zytti bodai
Bachyv sotni dyvovyzno harnyh divchyn

Shcho iz namy stalos ya blahayu ne pytai
Ya i sam coho vze ne diznayusya nikoly
Tilky lysh odne nazavzdy ty zapam’yatai
Shcho nishcho na sviti ne buvaye vypadkovym

Pryspiv

Znayu, shcho u mene bude shche nemalo muz
Bo i ty ne persha, ne ostannya i ne p’yata
Ta yakshcho raptovo rozkazaty ce komus
Vin tobi v oblychchya zmoze tilky rozsmiyatys

Pryspiv