Ty podumai

Kvolyi promin soncya probyvsya kriz hmary –
Odrazu ljudy odyahly okulyary.
I ce sonce ne slipyt, prosto kozen hoche
Zahovaty dushu, zahovaty ochi.
Vidhorodytys vysokym parkanom –
ioho ne pereskochysh, ne prob’yesh taranom.
Kozen maye problemy, kozen maye turboty,
Miz ljudmy zahorozi z koljuchoho drotu.
Neznaiomec ne skaze dobroho slova,
Znaiomyi zustrine – poroznya rozmova.
Posmihnutysya vazko, spivchuttya nemozlyve...
Os ljudyna neshchasna, de z ljudyna shchaslyva?
V nebi raptom yaskravo zahraye veselka!
Vhopy kraplju shchastya – shovai u pudelko.
Ne davai comu shchastyu na misci sydity –
Vidpuskai na volju, hai hulyaye po svitu!

Pryspiv:
Koly chasom zdayetsya, shcho ty zaiva ljudyna
I shcho vlasne zyttya dlya zyttya ne prychyna,
Koly dumayesh znovu, shcho isnuyesh daremno,
Ty podumai pro tyh, komu zavzdy temno!
Mozesh chuty radist ptashynoho spivu,
Perekaty hromu, shelestinnya zlyvy!
Tvoya bida – ne bida, tvoye lyho – ne lyho,
Ty podumai pro tyh, komu zavzdy tyho!

My zyvemo u koli vuzkyh interesiv –
Pobutovyh umov, mehanichnyh procesiv.
Sonce marno daruye nam pozytyvni fotony –
V nas krutishi mobilni, v nas modnishi ringtony!
Zastrybnuty na pik materialnoho statku,
Vid problem zahovatys, nache ravlyk u hatku.
Ne pochuv, ne pobachyv i skazaty ne moze,
Ce dlya noho chuze, a ce na noho ne shoze.
Televizor, dyvan, pyvo, futbol...
Tupyi serial, prymityvnyi prykol...
Knyha – prosto dodatok do shkilnoyi prohramy,
A vse, shcho potribno, nam rozkaze reklama!
Ta kozen, hto viryt, pochuvayetsya v syli
Tak zmityty zyttya, shchob radity shchohvyli!
Shchob cya radist rosla v heometrychnii prohresiyi,
Shchob zvilnyty cei svit vid zurby ta depresii!

Pryspiv