Maize na

Oh, ce vze nezdolyme prahnennya
Novoho zdobuttya abo dosyahnennya –
Shtovhaye v spynu, tyahne vhoru!
I nache percem na sidnyci –
Vze i na misci ne sydytsya
I serce rvetsya do bezkrainoho prostoru!
Vpade z dushi vazkyi tyahar
I krov solodka, yak nektar,
Bizyt po venah, b’yetsya v skroni!
Znykayut vsi bazannya nyci,
i nema niyakoyi riznyci
Kermo chy zbroya prosyatsya v doloni!

Pryspiv:
Ty maize na vershyni svitu!
Nu yak tut mozna ne radity?
Yak tut mozna ne radity?!
Zdayetsya – poruch nebesa
I navkruhy taka krasa!
I navkruhy taka krasa!

Nihto ne znaye do puttya
Chy ce doroha, yak zyttya,
Chy ce zyttya, nemov strimka doroha!
Ta vsi my prahnemo pryhod
I podolannya pereshkod,
I kozen maye vlasne rozuminnya boha.
Shalenyi "krut", motornyi "vert",
I des pozadu shkandybaye smert,
A des poperedu – vohon nad vydnokrayem!
I bez vahan, i bez rozmov,
Lysh poruch druzba ta ljubov,
I v serci muzyka, shcho zavzdy v serci hraye!

Pryspiv