Rozmova Pavla Polubotka z Petrom Pershym

Chy buv ya hetman, chy tvii sluha
Spasybi, Petre, za bulavu!
My nyni kvyty, ya ne v borhah
Zyttya skinchylos to i ne zyvu.

Zyttya skinchylos – ta lysh moye
Bo shche ne vmerla, bo vze vstaye
Rozpravyt plechi zemlya moya
Z plechei, yak muhu, zmahne carya.

Cikavi, Petre, v nas imena!
U tii forteci, shcho yih yedna
V tvoyemu Burzi, yak bytyi pes
Stoyish i prosysh shchob ya voskres.

Nu shcho ty, Petre – chy ya Chrystos?
Dushi z kozackii ne pomyrat
A kosti lyazut do tyh kistok
Na kotryh stiny tvoyi stoyat.

My vsi ne vichni blyzka vze myt
Koly i tobi htos shepne: "Pora!"
I vpade tilo, dusha zletyt
I Boh rozsudyt Pavla i Petra.