Lyucyfer

Povertav doli dyshlo –
Ta zabraklo snahy.
Z mene Boha ne vyishlo,
Choch ne vyishlo i sluhy.
Ya borovsya zapeklo –
Nebo i dosi tryase...
Ya teper mayu peklo,
A hotiv maty vse.

V nebi kryla mahaly –
My zchepylys udvoh.
Yak ty kryknuv, Myhaile! –
"Chto za Svitlo – yak Boh?!" –
I obraza rozkvitla,
Ya spynyvsya, yak stii:
Nache z ya – Voyin Svitla.
To za shcho z oto – bii?..

Shchezla syla z pravyci
Do samoho plecha...
Ne tvoyi blyskavyci
Z vohnyanoho mecha,
I ne yanholy horom,
I ne blysk Bozyh ryz –
A pekuchyi toi sorom
Mene skynuv unyz.

Yak dyvyvsya zhory ty,
Opustyvshy svii mech!..
"Boh – ce zdatnist tvoryty,
A ne vlada bez mez!.." –
Hromom yanholska pisnya
Dushi rvala iz dna –
Ta dlya mene – zapizno;
Ya uze – Satana...

Shchos tam stysly leshchata
Nache z sercya nema –
"Boh – to zdatnist proshchaty..."
Satana – to pitma...
To z trymai svoyu Sferu,
Shcho ne dalas meni, –
I probach Lyucyferu,
I ne vir Satani!..