Lot

Ya idu i ne bachu, i bachyty coho ne hochu,
Ya vuha zatys, shchob ne chuty otoho vyttya,
Smiyusya i plachu, i znovu kriz slozy rehochu,
Spasy mene, Boze, ryatui mene vid spivchuttya!

Otak vam i treba – shepchu – a bulo ne hrishyty,
Ne znosyty hramiv, ne stavyty vezi sramni.
A zinka pozadu vse kvylyt: "Tam dity, tam dity..."
To dity ne nashi – krychu – to ye syr v satani.

Uze z nyh nikoly ne vyroste dobroho zillya,
Bo starshi shche zmalku navchat yih toptaty dobro,
A zinka holosyt , a zirka smerdyt, bozevillya
I serce u hrudyah ot-ot prolamaye rebro.

Ya idu i ne chuyu, i chuty ne hochu nichoho,
Ya ochi zapljushchyv, shchob vlasnu ne bachyty tin,
Moyi kolo mene, ne zhynut moyi slava Bohu,
A tyh meni zal ta ne ya zasudyv yih! Amin!

Bulo ne hanbyty batkiv, shcho vid soromu vmerly,
Bulo ne hlumytysya vam nad kistkamy didiv –
Buly b ne torknulysya shyi nahrabovani perly,
Toi hrad smertonosnyi na vas by teper ne letiv.

Ya zyv bilya vas i ne znav kudy ochi podity,
Vy vsi torhuvaly, vy chest prodaly za pyrih.
Durna moya zinko, nu shcho ty vse dity ta dity,
Ne bachysh shche trohy i nashi b buly sered nyh.

Ya idu i ne znayu, ne znayu, ne znayu, ne znayu
Kudy vas vedu: chy v pustelju, chy v peklo, chy v rai,
Vze i zinka zatyhla, i krykamy serce ne kraye.
Vryatui mene, Boze, ne dai ozyrnutys, ne dai!

Vryatui mene, Boze, ne dai ozyrnutys, ne dai!..