Voskresinnya Lazarya

Vstan, Lazaryu, vstan! Ya u smerti tebe zabyrayu –
Dusha povertayetsya v tilo lehenko, yak dym.
Vstan, Lazaryu, vstan! Ty vze buv na dorozi do rayu –
Ta shcho z, koly peklo bez tebe naiblyzchym tvoyim...

Vstan, Lazaryu, vstan! To ne shchastya – to prosto potreba
Shche trohy po hrishnii zemli potyahnuty shleyu.
idy, sestram svoyim poklonysya. Shche vstyhnesh do neba;
Ya tilky zyttya – ya tobi nebahato dayu...

Pobud troshky dyvom, bo ljudyam tak hochetsya dyva,
Bo kary yim zvychni, shcho rik – to potop, to chuma...
Vstan, Lazaryu, vstan, i zyvy sobi dovho i shchaslyvo –
Az poky ne strinemos tam, de vze smerti nema.

Vstan, Lazaryu, vstan! Rozmotaite ioho, iudeyi,
I vze po-novomu vitaitesya: "Lazar voskres!.."
Ya smert peremih, ale skoro pomyryusya z neyu –
Ya mayu shche yii doruchyty ostannye z chudes.

Rozhodytsya kuryava... Tane yurba na maidani,
Chtos molytsya v nebo, htos nyshkom zmotav polotno, –
A viter vze pahne olyvamy iz Hefsymani
I tesanym derevom – zapah, zabutyi davno...

Kinchayetsya stezka, bo maye pochatys doroha.
Chto svitlo nese – ne spitknetsya, proide do kincya.
idy, Lazaryu, idy, trydcyat lit tobi slavyty Boha...
Dzvenyat trydcyat shekeliv... Yuda poshyv hamancya...