Maitky

Tam na ploti
Vysily myloyi, moyeyi myloyi maitky.
Ya yih zrannya,
Yak pishov do vihodku, uzdriv.
Strepenulosya serce z prosonnya – to, pevno, kohannya.
Ya tyhonko pidkravsya, shopyv yih i led ne zomliv.

Bo to buly
Maitky ne moyeyi myloyi, tilko yi babci.
Shcho kupleni
Shche v tamtu u avstriisku viinu.
Ya za stainyu tikav, po dorozi zhubyv svoyi kapci.
Ya hlopec molodyi, boyu sya zhanbyty, nu.

Moyi maty
To-to vydily vso i skazaly uvechir do tata:
"Tamtoi bovdur
Vze sya hoche zenyty, vin tym zacikavyvsya yush".
"Vam babam lysh yedno v holovi" – burknuly tato,
"Vin shche zovsim durnyi". Ya bihom prytvoryvsya, shcho splju.

Potim maty
Nahadaly iomu, shcho vin buv shche za mene durnishyi..
Nu, a tato
Vidkazaly, ze mudryi by nihdy sya tak ne vzenyv.
Ta cikava besida tryvala daleko za pivnich.
Ya shche troha posluhav, a dali prysnylos meni...

Ze na ploti
Vysily myloyi, moyeyi myloyi maitky.
Ze na ploti
Vysily myloyi, moyeyi myloyi maitky.