Luna Chornoho lisu

Chornym lisom ide povstanciv zahin
I u koznoho hlopcya dumka odna,
Nache v ridnu domivku vertayetsya vin,
Klyche chornoho vistuna.
Pislya dovhyh boyiv rany znov zazyvut,
A v chubah molodyh syvyna.
Povernutsya do domu i spokiino zasnut
Tam, de Chornoho lisu luna! Luna!..

Tilky smutok i bil u ochah molodyh,
Choch po svitu buyaye vesna.
Ne divochi pisni zustrichatymut yih,
Strine Chornoho lisu luna.

Na halyavah hluhyh dubovi hresty
Tyh brativ i sester, shcho zabrala viina.
A u lysti hustomu lysh viter svystyt,
Plache Chornoho lisu luna.
Vy hrudmy zustrichaly vorozyi vohon,
Mov v dushi Ukrayina odna.
Vashe serce teplom materynskyh dolon
Hriye Chornoho lisu Luna! Luna!..

I po nynishnii den na dubah vikovyh,
De svynec yim koru postynav,
Krovotochyvi rany yak pam’yat pro nyh
V hori Chornoho lisu luna.

I po nynishnii den yihnya pisnya dzvenyt,
Yak natyahnuta Bohom struna,
Ne styhaye vona, ne zmovka ni na myt,
Klyche Chornoho lisu luna!
Ne styhaye vona, ne zmovka ni na myt,
Klyche Chornoho lisu luna!
Klyche Chornoho lisu luna!