Za vidkrytym viknom litnii doshch ne zmovkaye,
Zablukavshy u skladkah zavishanyh shtor,
Duze shvydko vidpushchenyi chas prolitaye,
I koly vin skinchytsya – ne znaye nihto,
I zdayetsya nikoho na sviti ne stalo,
Tilky mokryi asfalt, tilky mokra trava,
Tilky tyho meni ty sohodni skazala
Ti davno vze zabuti slova.
Pryspiv:
Litnii doshch za viknom barabanyt po lysti,
I zahmarene nebo hirko plache chohos.
Mabut, duze davno, chy daleko, chy blyzko
Ti zabuti slova, shcho kazav meni htos...
Doshch nad namy chakluye, doshch nad namy vorozyt,
Navivaye vydinnya, nenache vnochi
I nikoho krim mene cei doshch ne tryvozyt,
Bo korotki i tepli vsi litni doshchi.
Ya movchu, ty movchysh, tilky muzyka llyetsya,
I hodynnyk baiduze vidlichuye chas,
Skoro skinchytsya doshch, skoro misto prosnetsya
I umytym oblychchyam vsmihnetsya do nas.
Pryspiv (2)