Doroha

Ya na zori vyrushyv v dorohu;
Tilky spohad, myla, zalyshyv tobi.
Ya ne ljubyv krokuvaty vnohu,
Ya ljubyv hodyty sam po sobi.

Ya ne hotiv, shchob mene chekaly.
Shcho bulo – mynulo, vitrom rozneslo.
Ya ne navchyvs v hori i v pechali
Cinuvaty ruk tvoyih teplo.

Sotni pisen spivano i pochuto,
Skilky dobryh zhadok i rozevyh mrii,
Tysyachi sliv skazano i zabuto,
Skilky ne zdiisnylosya nadii.

Skilky dorih ztoptano nohamy –
Lysh odnu ya vyberu iz otyh dorih.
Skilky dumok dovhymy nochamy –
Lysh odnu ya doteper zberih.

Znovu stoyu ya na perehresti...
Chto z mene chekaye? I kudy pidu?
Chto ne zabuv v slavi i v bezchesti?
Chto rozdilyt radist i bidu?

Ya povernu na tvoyu dorohu.
Shcho bulo – mynulo, vitrom rozmete.
Znayu, teper do tvoho porohu
Lysh odna doroha pryvede... (ves kuplet – 2)

Lysh odna doroha pryvede... (2)