Ah, Odesa

Spivayut vsi pro moldavanku i peresy,
Nema takoho, hto pisen takyh b ne znav,
Bo duze lehko sklasty pisnyu pro Odesu,
Chocha nikoly ty v Odesi ne buvav.
Ah, Odesa-mama, perlyna bilya morya, –
Tak tebe z ljubov’yu narod ves nazyvav.
Ty pisen spivala i ne znala horya,
Bo ioho nihto todi ne znav.

Pryspiv:
Tak posmihnys do mene, odesytochko smahlyava,
Choch baksiv ya ne mayu i zovsim ya ne nehr,
Ne dumai, ya ne hochu na halyavu,
Ya dobre znayu, shcho halyava skinchylasya teper.
My tachku vizmemo i poyidemo do morya,
Rozdusym plyashku na holodnomu pisku,
I potancyuyemo pid tyhyi shum pryboyu,
I pohovorymo za zyzn taku-syaku.

A u rozmovah vony ljublyat fihuralnist,
Zartuyut navit pro imunodeficyt,
I u anketah, de hrafa "nacionalnist",
Hordo pyshut slovo "odessyt".
Ya vam, chesne slovo, ne skazu za vsyu Odesu,
Bo teper Odesa vze zovsim ne taka,
Ale tochno znaye moldavanka i peresy,
Dosi povazayut Kostyu-moryaka.

Pryspiv

Chai synii vechir nas zustrine lihtaryamy,
Starenkyi Dyuk nehai podyvytsya na nas,
Arividerchi i proshchai, Odesa-mama,
Ya budu zhaduvaty cei charivnyi chas.
Arividerchi i proshchai, Odesa-mama,
Ya budu zhaduvaty cei charivnyi chas.