Monolyt

Эto manyya misly y mahyya slova,
Эto zvuk, povtoryvshyisya snova y snova,
Эto zest, posilayushchyi k chertu nevzhodi,
Эto vibor, svershyvshyisya v polzu svobodi!
Эto vektor, napravlennii tolko lysh vverh,
Эto veter, smetayushchyi v storoni vseh,
Эto faktor, dayushchyi nadezdu na zyzn,
Эto lyder, vedushchyi vpered, a ne vnyz!

Pryspiv:
Poboku dozd! Poboku kryk – "Stoi, ne proidesh"!
Poboku sneh! Poboku shah – v arsenale lysh beh!
Poboku bol! Poboku strah – somnenya na nol!
Poboku mrak! Poboku "net" – vperedy tolko "da" –
Y tolko svet, ot ymya, chto v serdce horyt,
Monolyt!

Эto ryfi hytarnie – brytvi ostrei,
Эto drob barabannaya – bury sylnei,
Эto partyy basa, snosyashchye krishu,
Эto solo, kotoroe bohy uslishat!
Эto holos, nesushchyi эnerhyyu boly,
Эto tekst, probuzdayushchyi spyashchuyu volju,
Эto moshch, raznosyashchaya v klochya somnenya,
Эto molot, lomayushchyi ten nevezenya!

Pryspiv

Эto rezet bolnee, chem prozvyshche "vor",
Эto huze, chem ostrii, tyazelii topor,
Эto bremya, chto vipalo nam uderzat,
Эto tyaha, kotoruyu trudno ponyat!
Эto zvuky metala, razyashchye dushu,
Эto kryk, pohloshchayushchyi more y sushu,
Эto plamya, szyhayushchee vse podryad,
Эto zapah dorohy yz ada – nazad!

Pryspiv