Oi zakuvala syva zozulenka

Oi zakuvala syva zozulenka
Ta i u vyshnevim sadu,
Oi vyryadzala maty svoho syna
Do cisara na voinu.
– Oi idy, synonku, na tuyu voinonku,
Ta i ne obavlyaisya,
Za rochok, za dva, za nedil chotyry
Ta i dodomu vertaisya."
Oi lybon ze ya, moya mamuneiko,
Ta i nazad ne vernusya –
Chohos mii konyk, konyk voronenkyi
Ta i v vorotah spitknuvsya.
– Oi ne byi, synu, konya v holovonku,
Ne bude sya spotykaty,
Oi ne zrad, synu, ljudskoyi dytyny,
Ne bude tya boh karaty.
– Oi ne byv ze ya konya v holovonku,
Choho z vin sya spotykaye,
Oi ne zradyv ya ljudskoyi dytyny,
Za shcho z mene boh karaye?