Z hory na dolynu, u hai po kalynu

Z hory na dolynu, u hai po kalynu,
Tam bludyla divchynochka sim den ta i hodynu.
– Choho z ty, divchynochko, ta i po hayu bludysh?
Oi vidai ty, divchynochko, moho syna ljubysh.
– Yakby-m syna ne ljubyla, to by-m ne bludyla,
Ya za tvoyim ridnym synom bystru richku bryla,
Bystru richku, bystru richku i hai zelenenkyi,
Oi to my si podobav tvii syn molodenkyi.
– Na tobi, divchynochko, konya voronoho,
Vidchepysya, divchynochko, ta i vid syna moho.
– Ya konya ba i ne beru, na koni ne yidu,
Tvoho-m syna poljubyla ta i za neho pidu.
Koho ya virne ljublju, z tym mni podruzit,
Kotru bidu nenavydzu, to my ne kazit!