Ty, zoronko yasnenkaya, choho z ty si tak smutysh

– Ty, zoronko yasnenkaya, choho z ty si tak smutysh,
Ty, mii mylyi chornobryvyi, a de z ty si tak bavysh?

– Ya, zoronka yasnenkaya, popid chornu hmaru idu,
Nochui, nochui, mii mylenkyi, odnu nichku zo mnoyu.

– Yak ya mayu, moya myla, odnu nichku nochuvat,
Rozkazaly, rozpysaly na voinochku vandruvat.

– Nochui, nochui, mii mylenkyi, nochui nichku hot odnu,
Yak zapiyut kury ranni, tohdy ya tya ta i zbudzu.

Piyut kury, piyut druhi, az zapiyav sam oden.
– Vstavai, vstavai, mii mylenkyi, zdaye my si, shcho vze den.

– Bodai ze ya, moya myla, ostatnii raz ustavav,
Moho konya voronoho sam kapitan osidlav.

– Vstavai, vstavai, mii mylenkyi, zdaye my si, shcho vze den,
Bo vze tvii kin voronenkyi pid soboyu zemlju dre.

Hyla, hyla, bili husy, hyla, hyla v trostynu,
Pryyid, pryyid, mii mylenkyi, hot do mene v hostynu.

Hyla, hyla, bili husy, hyla, hyla na Dunai,
Shcho-s hotila, to-s distala, teper sydy ta i dumai.

Hyla, hyla, bili husy, hyla, hyla na riku,
Yak rozpletut kosu rusu, ne zapletut do viku.

Hyla, hyla, bili husy, hyla, hyla na pisok,
Yak rozcheshut kosu rusu, tak dribonko, yak machok!