Vanesa

Buv soldat bez armiyi i chynu.
(Ta, yak mayesh vesla, – to hreby).
Shcho naibilshe vydaye muzchynu –
Ce same bazannya borotby.

Vse yakos ne solodko, ne hirko,
Ta odnoho razu kriz pitmu
Divchynka, Vanessa, kinozirka,
Dyvno posmihnulasya iomu.

Shche todi, v klozeti viiskkomatu,
Vin zirvav portret yiyi, todi.
Tak yiyi trymaty – nache maty
Vsyu do hrama lyalku Paradi.

Na svoyih, na hutoryanskyh kresah
Boiovoho podvyhu ne zdy.
Kinozirka, divchynka, Vanessa –
Svitla, yak doroha v nikudy.

Dilyt svit bezzalna bisektrysa
Na shchaslyvyh i na... navpaky.
Divchynka, francuzenka, aktrysa –
Nashi ne zustrinutsya zirky.

De vin padav, pid yaki kolesa,
De vmyrav vid vohnepalnyh ran?..
Lyalka porcelyanova, Vanessa,
Posmishkoyu spaljuye ekran.

Na rukah staroyi sanitarky,
Z harkovynnyam krovi i pyljuhy,
Vyishla z hlopcya nevelychka hmarka –
Roziishlysya yihni berehy.

Prohurchalo potyahom-ekspresom
Korotkometraznoho zyttya.
I stoyala divchynka – Vanessa –
Na lunkii mezi u zabuttya.