Nemaye kljucha

Krah bez sliz, bez sliv v mii nailipshyi den nepomitno znyk..
Vpershe ya zibrav, serce vdruhe – ne zberesh.
Sliv... Ni, ne treba sliv, ce nime kino, vse odno.
Podumky poruch z toboyu nazavzdy ya,
Podumky poruch zi mnoyu nazavzdy ty.
Vidstan vid mene, vidstan miz namy
Slabkistyu, hordistyu, slozamy...
Ne znaly my, shcho zabere sobi kozen z nas.

Daite meni mii novyi den – mii staryi svit...
Ni, ya ne zmih buty tvoyim...

Pyl povilno litaye, suhist v horli, zaru vystachyt na vsih.
Spochatku diisno zdavalos takym.
Ya znayu tvii namir – ty shukala, ya shovatysya ne zmih,
Prynaimni spochatku ya diisno zdavavsya takym.
Ya ne zbozevoliv, ya prosto deshcho zminyvsya.
Zrozumii mene, ya deshcho zminyvsya.
Nareshti ya znaishov v sobi shlyah,
Ya zmozu vidkrytys tobi... ya.

Nemaye kljucha, ne hochu vidkryty sebe vsoho tobi!
Nemaye kljucha, ne hochu vidkryty svoyi dumky tobi!
Nemaye kljucha, ne mozu vidkryty sebe vsoho tobi!
Nemaye kljucha, ne hochu, hochu, vidkryty svoyi dumky tobi, vsoho sebe tobi!