Kamety

Doshch zmyv vse nebo moye. Chmary – chuzi.
Pochavsya proces znyshchennya moho bezkraino-blakytnoho neba.
Podyvys nehaino!
Yak i vsi nepomitni slidy... Tak, tak hochetsya vzyaty i sterty vse mynule z sebe.
Yak ya hotiv coho mynuty, ale ne zmih...

Pospishai, ya ne zlitayu za sotni myl do steli mrii.
Nikoho ne zalyshyvshy znyknu v tretii hodyni
Spalju lysta ta foto u poshukah pershoho dnya
"Zroby shchos diisno cikave..."
Soromno buty tym, hto ye takym, yak ya..
...zroby mene spravznim

Serce mrii – hochesh rozbyi, hochesh – zbery..."
Moyi vitannya vam, ce ostannii den na zemli...

Nadvori holodnyi doshch, ale ya dyvljus svii teplyi son,
Chochu ne spaty, prosto z kymos dyvytys na noho.
V holodnyi den ne dochekayus ya teplu nich ta z neba vodu,
Probach meni, nebo.
Yaskravyi ranok u vikni, ale ne vstanu,
tini zakryyut ochi meni holodom.
Ya mozu spalahnuty bez iskry, ce pershyi krok do mety – "Ya teper potriben"

Nadvori holodnyi doshch, ale ya dyvljus svii teplyi son...