Tak potribno

Inodi dovho, inodi shvydko,
Tak holodno, tak bolyache, shcho staye prosto hydko.
Ya ne mozu bilshe tak, ostochortilo vse,
Ne hochu zyty, pobizu, kudy viter nese.
Prosto tak pohano, shcho vse bolyt,
V ochah temniye i serce stoyit.
Ne vidchuvayu ruk, ne vidchuvayu nih,
A navkruhy nikoho, hto b hoch yakos dopomih.

Ale chomu ya shche dyhayu cym povitryam,
Moze tak potribno, moze tak komus potribno.
Chomu ya zyvyi, ale vmyrayu povilno,
Moze ce potribno, moze ce komus potribno.
Skazy, chomu ya trymayus
Na comu chorno-bilomu zorstokomu sviti.
Zahlynayus, ale kovtayu vse zlo,
Znachyt tak potribno, znachyt tak meni potribno!

Ya bilshe ne zyvu, a prosto prozyvayu,
Ya lezu i stikayu krov’yu.
Chomu ne maye poruch kohos, takoyi ljudyny,
Chto b zihriv mene svoyeyu ljubov’yu.
Chomu, navishcho, navishcho, chomu,
Komus ce potribno, ta ne znayu komu.
Ya shukayu vidpovidi, shukayu toho,
Chto mozlyvo dob’yetsya svoho.

Ale chomu ya shche dyhayu cym povitryam,
Moze tak potribno, moze tak komus potribno.
Chomu ya zyvyi, ale vmyrayu povilno,
Moze ce potribno, moze ce komus potribno.
Skazy, chomu ya trymayus
Na comu chorno-bilomu zorstokomu sviti.
Zahlynayus, ale kovtayu vse zlo,
Znachyt tak potribno, znachyt tak meni potribno!

Tak potribno...

A-a-a!...(4)
Chomu?!...
Chomu ya?!...(4)

Ale chomu ya shche dyhayu cym povitryam,
Moze tak potribno, moze tak komus potribno.
Chomu ya zyvyi, ale vmyrayu povilno,
Moze ce potribno, moze ce komus potribno.
Skazy, chomu ya trymayus
Na comu chorno-bilomu zorstokomu sviti.
Zahlynayus, ale kovtayu vse zlo,
Znachyt tak potribno, znachyt tak meni potribno! (2).