Dumky

Kozen raz, znovu i znovu,
Pronykayesh v mii rozum, shtovhayesh na pidli vchynky.
Zmushuyesh tobi pidkoryatys.
Navishcho tobi ce potribno, ne znayu,
Ale rozumiyu, shcho ce pohano.
Ale ce tak tyazko, trymatys, buty soboyu.
Vidpusty, ya stoyu na kolinah.
Nashcho ty isnuyesh, zhyn z moyih dumok.

Pryspiv:
Zhyn, nechystyi!
Zhyn, potvora!
Zhyn, ya ne hochu!
Ni, ya ne tvii!

Vse, nabrydlo, ne hochu, ne mozu, vse.
Holovne – zupynytys vchasno, a ya ne zmih.
Nadi mnoyu nebo, pidi mnoyu prostir...
Moze poklasty vsomu krai, zdatysya,
Ni, ya shche tut, poryad, ya shche ne prohrav cyu viinu.
Ya shche mozu zminyty, ale ce vse lysh dumky...

Pryspiv

Moyi dumky zalyshayutsya poryad zi mnoyu. (4)

A-a-a!..

Pryspiv

Moyi dumky zalyshayutsya poryad zi mnoyu. (4)
(Tam nemaye tebe!)

Dumky!...
Moyi dumky!..