Postulat

El:
Prostoljudy palyat koso...
Bo ya holyi-bosyi filosof z zlamanym nosom.
Orator riznoholosyi, shcho v rymy chakluye prozu,
Yaku prynose v’yazen troh polosok –
Baryha z p’yatosom!
Vnochi pysav... Znovu nedosyp...
"Moze vze dosyt coho chosu!" – eho hundosyt!
Ta poky slova – osy – budu spysuvaty stosy!
Do peredozu! V morozy i hrozy!

Roks:
Moyi pohrozy v ljudski obozy
Pynosyat slozy i rozum...
Vznosy metamorfozy, vlasne – kozyr,
Koly kuriozy, shcho zbyvayut z osi
Na seriozi ya tvoryu v svoyii berlozi.
Yedyni hosti – eho tostiv, yaki sluhayesh zi zlostyu!
I vysheptuyesh u prostir...
Studiya – ce kostol, de pokladu ya svoyi kosti.
Borotba – yak vira hrestonosciv –
Odyn sucilnyi rozdil mozkovyh narostiv!
Cii korosti na raioni dvadcyat shostim
Rostym tverdynyu...
Nyni shkola repu z Volyni
Mutyt mahiyu Hudini, proklyatu v somom kolini!
V filosofiyi potriinii: pravda hostra i tonka,
Zapysana v kolonky.
Vypljunuv bronhy – vona zvuchyt uze v kolonkah!
I tilky muzyka i chtyvo v moyih pereponkah!

Yak snih, na scenu padav,
V pacanskih latah i z postulatom!
Kartati tyrady mozut zdolaty vady!
Kvadraty sapaty, chekanyachy chitko chitku!
Tilky mikrofon i vchennya u vzytku.

L.O.M.:
Po hrymasi lycya – po hodu, ya – psyh!
Potoibichnyi shum ne styh...
Moyi kvadraty dlya tyh,
U koho pero micnishe mecha,
Cinnishe niz v 20-yh karbovana moneta!
Urok po taktah dlya shketa z volynskoho hetto.
Po hodu, vy ce chuly i bachydy deto...
V nashyh kupletah kulminaciya sekreta –
Miz lystkamy pylnoho bukleta
Zalyshena peljustka z pyshnoho buketa.
Na sceni snihy tanuly...
Voda, niby charamy, vidbyrala soli i pisku hranuly...
Porizy leza rano rany ranyly...
Tomu, hto sluzyt sokrovenno lysh tobi
Ta ploti vid ploti tvoyeyi...
MS z filosofskymy pytannyamy v holovi.
Z altaiskymy shamanamy v soyuzi
Na zertovnoho konya dushi navodymo zhlaz i porchi
Na takyh yak ty!
Nayivni panty v chasy antychni!
Yak u vchenni filosofa Falesa ta ioho poslidovnykiv –
Anaksiandra i Heraklida,
Utotoznyuyu kvadraty sylamy pryrody.
Myslytelju ne zavazayut paroli dostupiv i kody.
Povtorni po rozpysanyh dvorah pohody...
Nadileni bozym darom – v ochi droty,
Prozori dushi pohlynayut myesni zalpom suyety...

Pryspiv

Tarik:
Chy mozna sterty te, shcho ne napysano?
Slova poeta zahostryty spysamy?
Chy ne pizno zhadaty pro zyttya, shcho proplyvaye poruch?
Usi slova vluchayut v cil, hocha letyat uhoru!
Znaidu ne skoro. I v cyu poru ne viryu voram –
Zapam’yatav zi vchora,
Yak zdavalos, shcho znaishov svoyu dorohu...
Persha dumka bula hybna.
Ta na vse ye volya Boha.
Zyttya strohe, koleho... Zyttya – ce ne leho,
I v nomu ne lehko znaity svoye alter-eho!
Druhe Ya – filosof...
Yak na psyha dyvlyatsya na mene skosa,
Palyat dumkamy! Ya pishov iz hramu...
Zumiv upasty – znachyt vstanu!
Pidnimu z soboyu vsih i vlashtuyu teror!
Mayuchy v ozbroyenni duh filosofa i pero...

Pryspiv