Do zbroyi!

Pryspiv:
Zar holodnoyi stali ne znaye zalju!
V rozpal batalii my z zahonom rvemos dali
Na stiny Troyi!
Dusha ne zaznaye spokoyu doky my zyvi!
Brattya, do zbroyi!
Brattya do zbroyi, doky serce v hrudy b’ye
I mene pidtrymuye pleche tvoye!
A tvii shchyt zahyshchaye vid otruinyh stril!
Rvemos u bii, poky vystachaye syl!

El:
Moyi voyiny u vseozbroyenni idut na prystup tvoho mista.
Sercevyi prystup prosto z dysku. Biici z kolysky!
Blyzko stal iz blyskom... Storozy svoyu mysku, bo bude pizno!
Krovne krislo trislo... Tysha zavysla...
Chekai oblohu u naiblyzchyh chyslah...
Ultymatum styslyi: viina abo poshana,
Bratske rukostyskannya, chy vashyh soldativ kurhany,
Upokiini pid orhany!
Ordy hana nevblahanno kotyat tarany do vorit tyrana...
Oborona rvana z bilym styahom zustrine poranok...
Vin kanuv u bezvyhodi tyh polonyanok!
V kubku trunok obirve zyttyevi struny hunam!
Tayemnym zaklyattyam na runah zadam kerunok
Razom z holodnym vitrom...
Lezo moho mecha oholene... Hotuis do bytvy!

Tarik:
Zackovani sobakamy, pokryti latamy shashky-soldaty.
Do zbroyi berutsya razom z namy navit katy.
Koroli-vorony pershymy spysy shrestyly...
V korolistvi panuvala tysha... Lysh sobaky vyly...
Slovamy rvanymy, pohlyadom vbyvaly i ne ranyly.
Ne bulo viiny – a my nahryanuly,
Roblyachy riky bahryanymy.
Hrihy duhovni vidpuskaly v nebo planom my....
Zvilnyly sny... Pidnyavshy zbroyu,
Zaprysyahnuvshys nebesam na virnist holovoyu,
Do kincya stoyaty horoyu do peremoznoho finalu,
Trymaty zbroyu i viru v sercyah, doky yiyi ne vkraly!

Pryspiv

L.O.M.:
Rivnyna vysokoho neba... Zmyluisya, ne treba!
Dovho dyvlyachys v bezodnyu, vono dyvytsya na tebe.
Chuyuchy viiny bara-barabany,
Krykom zemnyh i nezemnyh bohiv polit, prochany!
Spysy, mechi, zarzavili laty...
Na strazu mikrofoniv bratstvo hostroslov’ya stalo!
Namisnyky i dvoryany teper vasaly! Do kazematu!
Mohutnii han ne dast poshany...
Na brudnu shyyu petlju, chy syad na palju...
Peredova boyu ne zaznaye zalju!
Krov’yu spokutuite svoyu provynu! Vy – harmatne m’yaso!
Ar’yerhard prykryye z tylu.
Derzaty micno oboronu z bratskoho zahonu!
Vershnyk dlya perehovoriv vze bilya bramy zamku.
Molymos boham...
I z peremohoyu do Yeryhonu vidstupym na svitanku...

Roks:
Ce Chirosima, synu. Viina za pravo buty vilnym.
I cya systema podviina davno vze pokirna!
My viddani svomu stylju spovna,
Navit todi, koly lezom mecha obrizani kryla!
Nas ce ne spynyt!
I bez upynu rokamy pohlyne v perlyny volynskoho tylu,
Nabravshys syly.
I dokorinno, zminyvshy status komy na stymul,
Vypuskayem bombu v katakomby krayiny!
U nas perevaha – sekretna zbroya – vatahy iz zahodu!
Ce syla voli i bunt! Antysystemnyi zakolot!
Virus pryljudnoho faku sobakam,
De poryad z katom voyiny-lehionery u latah.
Bula komanda, brate, v kvadratah,
Do zbroyi vzyatys! I voyuvaty yak soldaty!
Sultanam vpadlo...
My vsi z odnoyi oboimy. I nasmert ranym
Stado baraniv, tyh, shcho povchayut veteraniv!
Skydai masky! Ne dosyt z nas Potapa i Nasti cickastoi,
Bo nasha kasta ne dast vam propasty v pastci!
Vlasne, ne kisny – shche dovho do propasti.
Oboronyaisya, yakshcho pidhodysh po opysu!

Pryspiv