Pryvit

Dyvljusya v nebo i bachu zoryanyi tvii syluet,
A serce i dusha znov hrayut mriyi menut.
Na vulyci zustrinu zavtra znovu ya tebe,
Ta ty uvahy ne zvernesh, ne bachysh ty mene.

Pryspiv:
Pryvit, ya kazu tobi pryvit
I dyvljus tobi u slid, yak ty idesh
Na mene pohlyad ne perevedesh (2)

I z koznym dnem nadiya hasne razom z zoryamy,
Ale na vulyci povz mene znovu proidesh ty.
Vsmihnusya shchyro i ochi tvoyi v natovpi znaidu,
U nyh ya podyvljus i yak zavzdy tobi skazu:

Pryspiv