Toi, hto...

I
Toi, hto narodyvsya na Rizdvo, spytav u mene:
Dilya, koly vze nareshti pobachu ya tvoye vesillya
Ty zahadai bazannya, ne zahuby kohannya
Bo sohodni takyi vechir

Toi, hto narodyvsya na Rizdvo, skazav meni:
Fahote, nu sho ty? Zaraz taka pohoda,
Shcho usi turboty snihom bilym
Zavalylo, zakrutylo

Dyvy syudy, bachysh – ljudy
Usi nesut yalynky, usyudy teplo
Svitlo. Harno. Pryhaduyetsya kazka
A ot i Fozzi yide na salazkah

Toi, hto narodyvsya na Rizdvo, skazav meni:
Fozzi, u lisi zibralysya usi Didy Morozy
P’yut haryachyi med, hriyut potroha
Tak ot pochynayetsya Rizdvo. Cha!

II
Vse ce durnyci, hotiv ya rospovisty
Pro te, yak za stil mii nema de sisty
Hosti. Kupa. Hulyayem kahalom.
Takyi sohodni vechir, syadu pid viknom

Snihurky, potim shcho stanut ruchayamy
Syayut, kazut: podzvony do mamy
Pryvitai iz tym, shcho ye u sviti ljudy
Vse ce maye buty, vse ce maye buty

V lisi, de zbyralysya Didy Morozy
Chodyt kruhamy, zronyaye slozy
Same toi mii samotnii kum
Nohamy robyt hrum. Chrum.

Ya pidu do noho, zaproshu do haty
Sohodni takyi vechir, pryyednuisya, brate
Bo tak maye buty, hto my bez tepla.
Tak my zustrichayemo Rizdvo. Cha!

III
Teper istoriya taka – kolya-kolya-dyn
Cherez rokiv sto, mabut, budu ya starym
Koly chervonym stane nis, syvoyu boroda
Pidu v Didy Morozy ya, taka kolyada

Toi, hto narodyvsya na Rizdvo, mabut,
Use ce bachyv. Dumku cyu ya sobi
Zanachyv. Z neyu, posmihayuchys,
Ya zasynav pid samyi ranok

A potim sonce prokynulos za lisom
Didy Morozy nesly pusti valizy
Harno, koly v sobi svitlo ta teplo
Tak ot provodzaly my Rizdvo. Cha!

Kolyadyn-kolyadyn
Ya sohodni ne odyn
U shchedryi vechir, u dobryi vechir
Kolyadyn-kolyadyn
Ya vze hochu shche odyn
Shchedryi vechir, bilyi vechir