Homo Ukrayines

I
Vsi my kolys zyly u pecheri
Shche do toho, yak do pecher dodaly
dveri. Zviri... dyki... inodi nas yily
My yih yily tez. Zvidty braly svoyi syly

Svyni, kury, mamonty, kenhuru ta losi
Usyu faunu, shcho bachyly, my yily na morozi
A shcho robyty ljudyam, koly u shlunku pusto?
Ne znaly my todi, pryhotuvaty yak kapustu

V nas ne bulo imen, my zyly pid horoyu
Vse, shcho nas lyakalo (A!) zaznavalo bolju
Hacayuchy za mamontamy, prolyvayuchy pit
Pershi ukrayinci z’yavylysya na svit

Homo ukrayines – zapytai u nas, yaki my
Homo ukrayines – os taki my, os taki my

II
Pisnya prodovzuyetsya, ya kazu svidomo
Nomo – ne Homo, a Homo – ne homo
Poyasnyuyu dlya tyh, u koho ne vsi vdoma
V richky dva berehy i tut nema paroma

Spochatku bula trava, potim bude klumba
Cikavo, a shcho same my kuryly do Kolumba?
Svit buv todi takym, yakym teper maljuyut rai
Chochesh – zahorai, hochesh – mamonta hanyai

A ya buv ne Adam, vona bula ne Yeva
Ya pershym zahornuv yiyi do shkiry zloho leva
Znakamy yii pokazav, shcho kohayu duze
Ta do pechery potyahnuv, stupayuchy v kaljuzi

Zabuv dodaty, na toi chas my movy shche ne maly
Ale aksakaly vze sobi shchos mirkuvaly
Toz, zberihayuchy vohon ta prodovzuyuchy rid
Pershi ukrayinci pochaly pysaty zvit

III
Chy vsi tut zrozumily, pro shcho ide rozmova
Dity, latynoyu ljudyna bude – "Homo"
H ta H my mayemo v alfaviti
Vyvchaite movu, a ne shukaite, de b sebe podity

A nasha istoriya pidhodyt do kincya
Pryskorylas vona cherez mene, dobra molodcya
Zyv ya, tvaryn hubyv ta (vnochi) kohavsya palko
Az poky ne prydumav pershu palku ya kopalku

Dav ya start vsesvitnomu prohresu
Vypadkovo cherez rik (O!) vyhadav kolesa
Na comu ya zakinchuyu svii istorychnyi vysliv
Basta, karapuzyky, zaspivaimo pryspiv

Homo ukrayines – zapytai u nas, yaki my
Homo ukrayines – os taki my, os taki my