Syadai, syadai

Syadai, syadai, kohannya moye, ne pomoze plakannya tvoye!
Shtyry koni i u pohoni, cei plach tobi ne pomoze,
Budesh ty moya, zaruchenaya!

Oi u batka v sadu troyanda zacvila,
Yedynoyu donkoyu u batka bula.
Ale kozna troyanda koljuchkamy koletsya –
Vona bula pershoyu krasuneyu v okolyci.
Ya mih by do neyi i nosa ne phaty,
Ale zyv nedaleko – cherez try haty.
Mene znaly vsi – i velyki, i mali,
Bo ya buv pershyi hlopec na seli.

Ya z toboyu syadat ne stala, ya shche i batkovi ne dyakuvala!
Oi dyakuyu ya vam, tatu, pidmitala ya vam hatu,
Bilshe ne budu, bo ya uze idu!

Vid divky do divky nabrydlo tynyatysya,
Ya vyrishyv do ciyeyi pozalycyatysya.
Pidstupnyi Amur pustyv u serce kulju,
Ya hotuvav yii kohannya, a vona meni – dulju.
Koly ya kazav "tak", vona kazala "ni",
Ya ljubyv "Tartak", vona – "Faktychno Sami"!
Vona cytuvala pisnyu "Miz namy niz",
A ya proponuvav: "Vyhod za mene zamiz!"

Syadai, syadai, kohannya moye, ne pomoze plakannya tvoye!
Shtyry koni i u pohoni, cei plach tobi ne pomoze,
Budesh ty moya, zaruchenaya!

Ta hiba z vynen ya, shcho na nashii okolyci
Nashomu z bohu nihto vze ne molytsya.
Ale yak ne poprosysh: "Pomahai boze!" –
Boh ne dopomoze, boh ne dopomoze!
Coho ya ne znav i ne pomolyvsya,
Harnyi, ta durnyi, do neyi zavalyvsya.
Obicyav zoloti hory, ale yii coho malo!
Korotshe kazuchy, vona mene oblamala...

Ya z toboyu syadat ne stala, ya shche i nenci ne dyakuvala!
Oi dyakuyu ya vam, nenko, shcho hodyla chepurnenko,
Bilshe ne budu, bo ya uze idu!

Ya z toboyu syadat ne stala, ya shche i sestram ne dyakuvala!
Oi dyakuyu vam, sestryci, shcho plela ya vam kosyci,
Bilshe ne budu, bo ya uze idu!