Transliteration

ukrainian flag   polish flag   english flag

Menu

Custom Search

Bez koloriv

Artist: Noizy Minor

Lyrics and music author:

ukrainian flag Bigger font | Smaller font



Zustrichayu cyu vesnu, znovu budni minoru,
Sonce svityt' ne dlya mene, vidchuvayuchy sorom,
Kvitnevi vizerunky na plyashci iz pid vyna,
Na nebi ne zalyshylosya miscya, use do dna.
Vitayu u chvoroblyvomu sviti moyich dumok,
Ne tikay, koly znaydesh iz nymy schozyi zv’yazok,
Kovtayte usi slova, yaki daruyu v mikrofon,
Ostanni problysky svitla poletily vze na dno.

Tak nabrydlo buty dobrym, i takym vze choroshym.
Alter-eho vyryvayet'sya na volyu – ya zdoch vze,
I moya vesna zhorila u vohni, u psychozach,
Vybachayte za vidvertosti hydkoyi cyu dozu.
Ta, napevno, po-inakshomu ya prosto ne mozu,
Ya vyplovuyu ves' bil i holos zryvayu znovu,
U poroch peretyrayu sebe i zhoraye sorom,
Estetyka isnuvannya, shcho vyrvalasya nazovni.
U bezkrovnych i znevirenych dnyach na foni tepla,
Raptovi zminy u napryamku ruchu v vashych sercyach,
Miscya usi rozprodaly, desheva cina kvytkam,
Yaki viddam za bezkoshtovno, ya use prorachuvav.

Vidsylayu vsich podali, ya znovu miz poverchamy,
Miz svitamy, shcho vidminnostyamy shchastya daruvaly,
Rozbyvayu ruky v krov – u vikna zhanyayu zlist',
Na stinach cych synich plyamy vid krovi moyich nadiy.
Ce udar, za udarom, vnochi lamayu ci stiny,
Idiot, yakyi ne rozivchyvsya shchyro tak mriyaty,
Znevirytys' u shchyrosti, yakyi niyak ne moze,
Stroky davnosti ne diyut' dlya lyubovi, shcho vynosyt'
Na novyi riven spryimannya vsich navkolyshnich realiy,
Bezdohannyi svit ostannich podiy yaskravych i spravznich,
Chornyi nastriy bezsvidomoho zyttya, ya perestav vze
Rozmalovuvaty farbamy cyu mertvu realnist'.

A vy taki vsi bezdohanni, vy taki idealni,
Nu, choch pyshy iz vas kartyny rozevymy koloramy,
Syluety bez napovnennya, rozmyti mertvi tini,
Nevze vy diysno viryte u te, shcho vy shchaslyvi?
Idioty, ya smiyusya vam v oblychchya bez vahan,
Lysh nudotu vyklykaye pochuttiv usich vash strach,
Ci nezvychni kilka tyzniv ya vperto zapam’yatav,
Naruchnykamy prykutyi do momentiv, de ustamy.

Dotorkavsya do prysutnosti tvoyeyi, ya padav,
U chvorobi nochey, yaku ty podaruvala,
Yaka naspravdi bula lyshe deshevoyu brechneyu,
Syntetychni pochuttya, yaki ya vyblyuvav u nebo.

Vse tak shchyro, podavysya na kontrasti cymy frazamy,
Ryadky chvoroho mozku, ty zlovy yich vsich odrazu, blyat',
I ne spitknys', koly budesh tak z kymos' hratysya,
Kolys' taky vpadesh pid vidvertym pravdyvym natyskom.
Zapravsya novoyu dozoyu, vdychay po desyat' raz
Za odyn den biloho dymu – ce yakraz u samyi raz,
Shchob zavysaty u sobi iz nevminnyam kohos' lyubyty,
Iz plastmasoyu u hrudyach zamist' sercya, shcho zhorilo.

Alkohol, ruky v krovi, rozbyte sklo z’yidaye zlist',
Spuskayus' vnyz, dushu vyplovuyu udaramy na bis,
Ce yak kino, de ya pid muzyku padayu z vysoty,
I fatalnyi strybok, padinnya, vze nemaye nashych kryl.
Yich obrizaly v moment, koly zletiv na samyi verch,
Vesna meni zalyshyla dozu bolyu na desert,
Ta ya zyvyi i ya smiyusya, alter-ya vstaye z kolin,
Proshchavayte zalyuhidni, ya nikoly ne odyn.




Share on Facebook